‘Gına’ sözlükte zenginlik ve başkasına ihtiyaç duymamak anlamındadır.

İnsan kendi acizliği, fakirliği ve ihtiyaç içinde olduğunu temel dini kaynaklardan öğrenmemiş olsa bile gerçekte o, bu özelliklerde bir varlıktır.

Allah (c.c.) insanın bu doğal durumunu şöyle hatırlatmaktadır: “Ey insanlar, siz hepiniz Alla (c.c.)’a muhtaçsınız; Allah ise hiçbir şeye ihtiyacı olmayan bir Gani ve Hamid’dir.” (1)

İslâm ahlâkında ‘gına’, mümin kişinin yalnızca Allah (c.c.)’a muhtaç olduğu bilincine erişmesi, Allah (c.c.)’tan başka hiçbir şeye ihtiyacının olmadığını düşünmesidir. Mümin bu bilince ulaştığı anda, kendisi fakir olduğu halde, hiç kimseye ve hiçbir şeye karşı ihtiyaç hissetmez. Bu noktaya erişmiş mümin, aynı zamanda kendi varlığı da dahil olmak üzere her şeyi Allah (c.c.)’tan bilir ve sahip olduğu şeyleri de O’nun varlığının bir gölgesi sayar.

Gına makamına ulaşınca insan ruhu başka bir şeye ihtiyaç hissetmez. Müslümanlar arasında söylenen ‘asıl zenginlik kalp zenginliğidir’ sözü de bunu ifade etmektedir.

-----------------------------

(1) Fatır sûresi, 35/15.