‘Denaet’, alçak ve bayağı olma, alçaklık demektir.

Denaet, ahlâk noktasından, insanı saygın konumdan aşağı düşüren kötü huydur.

Denaet özelliğindeki kişilere ‘Denî’ yani aşağılık denir.

Deni kişiler, varlık ve güç sahibi olduktan sonra ırz, namus, şeref ve haysiyeti düşünmezler. Kendi istek ve arzularını doyurduktan sonra yakınlarını ve hatta bakmak zorunda oldukları kimseleri bile düşünmeden nefislerinin ardında adeta vahşi bir hayat sürerler.

Denaet, genelde ‘sütü bozuk’, cahil ve terbiyesiz insanların özelliğidir. Alçak insanların yaramazlıklarından vazgeçip pişman olacaklarını ümit etmemeli, bunların ıslah olacakları ümidi ile kendilerine güvenmemelidir. Bunlar ciddi anlamda bir kültür ve ahlâk eğitiminden geçtikten sonra kendilerine güvenilebilir. Böyle kimselerden uzak durmayan insanların da bu huylardan kapma ihtimali de vardır.

Alçakların bela ve sıkıntı içinde görülmeleri durumunda da onlara acımak gerekmez. Çünkü onlar, çektikleri cezayı kendi elleriyle hazırlamışlardır. Ancak şunu da eklemek gerekir ki, İslâm toplumu, bireylerinin tamamını ıslah etmek, onlara dünya ve ahirette saadet içinde olmalarını sağlamak ödevindedir.