‘Tahaffuz’ insanın kendisini tehlikelerden koruması, sakınması demektir.

İnsan güzel ahlâkını bozmaması için cimri, çekemeyen, hiddetli, korkak ve bunun gibi kötü huylu kişilerle sohbet etmekten, bunlarla arkadaş olmaktan kaçınmalıdır. ‘Huy hırsızdır, çalıcıdır; sohbet etkileyicidir’ sözü sohbet ile huyun diğer kişiye geçebileceğini anlatması bakımından önemlidir.

Bir de asıl dikkat edilmesi gereken, ‘dışı sofi, içi fasık’ olan münafıklardan ‘dışı dost, içi düşman’ olan sahtekarlardan ve dışı dürürst, doğru, içi hainlikle dolu’ hilecilerden korunmak olmalıdır.

İnsan bir kere böyle içi başka dışı başka münafık, sahtekar ve hilekar kişilerin zulüm ve haksızlık ağına düşünce bir daha kendisini kurtaramaz ve dolaştıkça dolaşır.

İnsan vücudunun bulaşıcı hastalıklardan ve tehlikeli dertlerden korunması nasıl gerekli ise ruhun ve huyun da böyle kendine has tehlikeli hastalıklardan korunması aynı şekilde gereklidir.