‘Sıhhat’, vücudun maddi ve manevi hastalıklardan uzakta, sağlıklı olması ve dünya hayatının lezzetidir. ‘Afiyet’ kelimesi de bu anlamda kullanılmaktadır.

Dünyada insan için sıhhat ve afiyet gibi güzel bir elbise bulunamaz. Çünkü insan isteklerine, ilim yolunda çalışmalara ve diğer beşeri kazançlara ancak sıhhati olduğu sürece ulaşabilir, dünya lezzetlerinin tadını ancak sıhhatla alabilir.

Kur’an-ı Kerim’de buyurulur : “Sonra, andolsun, o gün kesinlikle size (yararlandığınız) nimet(ler) sorulacaktır.” (Tekasür sûresi, 102/8.) Hz. Ali (r.a.) bu ayetin tefsirini yaparken ‘Allah (c.c.) hesap gününde ilk önce ihsan buyurduğu sıhhat ve afiyetin nasıl kullanıldığını soracaktır’ demiştir.

Sıhhat, göze görünmeyen çok değerli bir cevherdir. Onun değeri ancak elden gittiği zaman bilinir. Sıhhatini kaybeden bir kimsenin ilaçtan yüz çevirmesi akıllıca bir davranış değildir. (Ahmet Rıfat, Tasvir-i Ahlâk.)

Sultan Süleyman’a atfedilen şu beyit sıhhati ne güzel dile getiriryor:

‘Halk içinde muteber bir nesne yok ‘devlet’ gibi,

Olmaya devlet bir nefes ‘sıhhat’ gibi.