‘Cübn’, korkaklık ve cesaret yokluğu demektir.

Gadab’ın, sert davranmanın gerektiği yer ve zamanda, gerektiği miktarda gösterilmesine ‘Şecâat’ denir. Gereğinden az olmasına da ‘cübn’ denir.

Korkak olan kimse, ailesine ve akrabalarına karşı, gayretsizlik ve hamiyetsizlik gösterir. Onları saldırı ve zorluklara karşı koruyamaz. Zillete ve zulme boyun eğer. Haram işleyen kimseleri görünce susar. Başkalarının malına tama’ eder. İşinde sebat etmez. Kendisine verilen görevin önemini anlamaz. Allah (c.c.), tevbe sûresinde şecâat ve kahramanlığı övmekte, zina edenlere ceza verilmesinde ise merhamet olunmamasını istemektedir.

İslâm’a ve müslümanlara düşmanlık edenlere, saldıranlara karşı sert olmak gerekir. Bunlara karşı korkak olmak, caiz değildir. Korkarak kaçmak, Allah’ın takdirini değiştirmez. Ecel gelince, Azrail (a.s.) insanı nerede olursa olsun bulur. Kendini tehlikeye atmak da caiz değildir. Tehlikeli yerlerde yalnız kalmak, yalnız yürümek de günahtır.