‘Masiyet’, isyan kökünden türemiş bir kavramdır. Baş kaldırmak, isyan etmek, sınırları çiğneme, Allah ve Rasûlünün emrini dinlememe demektir.

En geniş anlamıyla ‘ma’siyet’ günahlara dalmayı, Allah ve Rasûlüne karşı gelmeyi, helal ve haram sınırlarını aşmayı ifade eder.

İsyan; itaatten çıkmak anlamına gelir. Bu açıdan bakıldığı zaman, inanması, teslim olması ve itaat etmesi gereken insanın, inkârcı olması ve Allah (c.c.)’ın emirlerini dinlememesi ma’siyettir. İnandıktan sonra da bir takım haramları işlemesi yine ma’siyettir.

Kur’an, bu kelimeyi isyan edenler, haddi aşanlar ve sınırları çiğneyenler hakkında kullanır.Onların yaptıkları fiiller, itaat emrinin dışındadır. İtaatı terk edip, emirleri karşı gelene ‘asi’ oldu denir. Onun bu yaptığı karşı gelme, emri dinlememe, konulan kurala aykırı hareket etme fiiline de ma’siyet denilir.

Kur’an, ma’siyet sahiplerini uyarıyor ve tehdit ediyor. Onları bu kötü davranışlarından vazgeçmeye davet ediyor. Çünkü her türlü ma’siyet insana iki dünyada da zarar verecektir.

Kur’an-ı Kerim, bu kelimeyi ma’siyet şeklinde iki yerde kullanır ve ‘Peygambere karşı gelme’ şeklinde bir ifadeyi dile getirir. (Mücadile sûresi, 58/8-9.)

Dinin kötü dediği fiiller farklı kelime ve kavramlarla anlatılmaktadır. ‘Masiyet’ kelimesinin bunların birçoğu ile yakından ilgisi vardır.İnsanların yaptığı zulm, fücur, fısk, zenb (günah), kibr, tekzib(yalanlama), ism(günah), hata ve seyyie (günah ve kötülük) gibi yanlış davranışlar, masiyetleri işleyen kimseler dünyada zararını görürler, ahirette ise cezayı hak ederler.

Masiyete düşmek, isyan hali üzere olmak, bunu bir ahlâk haline getirmek müslümana yakışmaz. Müslüman, İslâm’a inanmış ve Allah’a itaate söz vermiş ve bunu da amelleriyle gösteren insandır .O masiyetin her türlüsünden kaçınır.

Peygamberimiz (sav) şöyle buyuruyor:

“Masiyet konusunda kullara itaat edilmez.”(Buhari, İbnu Mace.) Ana-babaya itaat Allah’ın emridir. Ancak ana-baba günah işlemeyi, Allah’a isyanı emrederlerse onlara bu konuda itaat edilmez.Yine müslümanları yönetenler onlara günah işlemeyi emrederlerse, ya da Kur’an’a aykırı bir hükmü kabul etmelerini isterlerse onlara itaat etmek gerekmez.

Bir başka deyişle Allah’a isyan konusunda yaratılmışlara itaat edilmez. (Müslim.)