‘Şikayet’, insanın kendisinde var olan bir sıkıntısını veya birinin hoşnut olmadığı halini bir başkasına söylemek demektir.

Şikayet, şikayet edilen konu veya olayın türüne göre iyi veya kötü olarak değerlendirilir. Eğer şikayetçinin hoşnutsuzlukta hakkı belli ve zararı kesin ise onu gerekli yere şikayete bir diyecek yoktur. Fakat kin, garaz ve haset gibi nedenlerden doğmuş ve gereksiz yere büyütülmüş bir küçük madde olursa onu insaf dışına çıkıp şikayet etmek uygunsuz bir davranıştır. Hele bunu gereken yerden başka yerlere şikayet etmek ise tamamen gıybet sayılır.

Haklı olarak yapılan şikayetin jurnalden, aleyhte laf taşımaktan arınmış olması değerli kişilerce gerekli görülmüştür. Çünkü dert ve halini söyleyip zarardan kurtulmak ve teselli bulmak başka, şikayetin etkili olabilmesi için kişinin bir takım kötülüklerini açığa çıkarmak yine başkadır.

İnsan, her zaman kendisine sıkıntı veren hallerden şikayet edip, teselli bulacak, gam giderici sadık bir dosta muhtaçtır.