Fakirlik ve zayıflıktan doğan bir hakîrliktir; önemsiz, değirsiz kişi olmaktır.

Çaresi güç olan bu hastalığa yakalanmış olanlar kusuru kendilerine arayıp, danışma ile bulmalı ve terk etmelidirler. Eğer bu hale düşmeleri geçmişteki gayr-i meşrû (İlâhi prensiplere aykırı) bir yola sürüklenmekten doğmuşsa tövbe etmeli, istiğfar edip affolunmasını Cenabı Haktan istemlidir.

Yer (ikâmet yeri) değiştirmenin, gidiş ve davranışlarda düzene girmenin ve seyahatin de bu hastalıktan kurtulmaya sebep olduğu tecrübe olunmuştur.